Het illustreert het belang van steenkoolwinning voor de economische ontwikkeling van Saarland en biedt inzicht in de geschiedenis en technologie van de mijnbouw.
Al in 1615 werd voor het eerst melding gemaakt van steenkoolwinning in de buurt van St. Ingbert. In 1742 liet graaf Ferdinand von der Leyen 16 nabijgelegen mijnen registreren, wat leidde tot de eerste mijnverordeningen op 20 december 1752. De eerste mijnverordeningen werden in 1777 opgesteld door Christian Fey, die de nationalisatie van alle mijnen binnen negen jaar eiste. Dit leidde tot gereguleerde mijnbouw en de introductie van tunnels in plaats van dagbouw.
De Bernardmijn werd gestart in 1770, de Mariannenmijn in 1772 en de Philippmijn in 1773. Van 1793 tot 1816 stonden alle mijnen onder Frans bestuur, daarna vanaf 1816 onder het koninkrijk Beieren. In 1834 waren er al 34 mijntunnels in gebruik. Pas in 1846 werden er sporen aangelegd.
De dieptemijnbouw begon in de jaren 1840. De eerste installaties waren de Untere Anlage bij Schnappach en de Rischbach-Anlage bij St. Ingbert. Ingbert. Van 1850 tot 1851 werkte de Beierse geoloog Carl Wilhelm von Gümbel als mijnopzichter in St. De bouw van de Rischbachtunnel begon in 1859, toen St. Ingbert een belangrijk mijnbouwcentrum was.
Vanaf het midden van de 19e eeuw nam de vraag naar steenkool enorm toe en stoommachines vergemakkelijkten het transport van materialen. Adit A werd tussen 1842 en 1852 uitgebreid tot 4,5 kilometer en kreeg in 1900 de naam Rischbachstollen. Twee schachten in Sechseichen-Höhe werden rond 1900 verlengd tot een diepte van 314 meter (ondergronds niveau IV) en later tot een diepte van 413 meter (ondergronds niveau V) en getuigen van de geavanceerde technologie van die tijd.
De steenkool uit de Rischbachstollen was een belangrijke energiebron en werd gebruikt voor verschillende industriële processen. De mijn eindigde in 1959, maar het belang ervan voor de regio is tot op de dag van vandaag niet vergeten. Sinds 1990 biedt de bezoekersmijn Rischbachstollen dankzij toegewijde mijnwerkers authentieke rondleidingen en inzichten in het mijnleven. Bezoekers kunnen uit eerste hand ervaren hoe mijnwerkers vroeger onder de grond werkten en leren fascinerende details over de geschiedenis van de mijnbouw en de technische uitdagingen. Voor het bezoek krijgen de gasten een mijnuitrusting, waaronder een helm en een hoofdlamp, om de tunnels veilig te kunnen verkennen. De bezoekersmijn Rischbachstollen is een levend monument voor de belangrijke rol van de kolenmijnbouw en een plek waar het verleden op indrukwekkende wijze tot leven komt.
