Om de westelijke grens van het Reich te beschermen liet de Duitse regering tussen 1938 en 1940 de Westelijke Muur bouwen. Deze was bedoeld als tegenhanger van de Maginotlinie aan de Franse kant. Hij was echter lang niet zo goed ontwikkeld als zijn Franse tegenhanger. De hoofdwal strekte zich uit langs de rechteroever van de Saar van Saarbrücken via Konz bij Trier langs de Sauer naar het noorden.
In het gebied van het drielandenpunt vertakte deze vestinglinie zich over een lengte van twaalf kilometer. Het was bedoeld om penetratie in het drielandenpunt Saar-Moezel op een afstand van vier tot zes kilometer van de Franse grens te voorkomen. Dit deel tussen Orscholz en Perl-Nennig werd later bekend als de "Orscholz-Riegel". De Siegfriedlinie bestond uit anti-tank greppels, betonnen anti-tank obstakels, Spaanse ruiters, prikkeldraadversperringen, mijnenvelden, loopgraven en bunkers. Alleen al in Orscholz waren er 29 betonnen schuilplaatsen, waaronder een onvoltooide B-werkplaats.
Bij het uitbreken van de oorlog was de "Höckerlinie" al voltooid, maar er waren vertragingen met de bunkerfaciliteiten. Na de Franse veldtocht werd dit gedeeltelijk onafgemaakte verdedigingssysteem alleen onderhouden, maar niet verder uitgebreid en niet voldoende uitgerust met wapens. Dit werd pijnlijk duidelijk toen de Wehrmacht in 1944 terug marcheerde uit Frankrijk, toen hier een nieuwe verdedigingsstelling werd gebouwd. Een eerste Amerikaanse aanval op de vestinglinie bij Orscholz op 21 november 1944 werd kort voor de anti-tankversperring op de Tünsdorfer Straße afgeslagen. De volgende vijandelijke operatie vond plaats in deze sectie. Op 20 januari 1945, bij winterse temperaturen en zware sneeuw, staken Amerikaanse infanterie-eenheden die uit het tegenoverliggende bos kwamen in de vroege ochtenduren de anti-tank greppel over op de weg naar Oberleuken en trokken langs deze weg naar de buitenwijken van Orscholz. Andere eenheden stuitten op een mijnenveld bij de Höckerlinie bij de steenfabriek (Weieranlage) en werden afgeslagen door machinegeweervuur en artillerie. De troep die was opgerukt tot aan de rand van het dorp werd weggevaagd en werd een Duitse krijgsgevangene. Orscholz werd op 20 februari 1945 veroverd door de Amerikanen vanuit het noorden.
Bron: Saarschleifenland Tourismus GmbH
